De warmte is vervlogen
Heel zachtjes uitgeblust
Geen hand meer op de mijne
Geen mond meer die mij kust
Er vallen nu geen woorden
En er is geen ergernis
Maar ik weet nu uit ervaring
Hoe eenzaam eenzaam is

Kom naast me liggen lieve schat en zeg me wat er is
Ik kan het aan je ogen zien zo leeg
Nu wordt het huis zo koud als steen als je naar me kijkt
Ik zeg maar niets ik weet wel dat het zinloos is

In stilte slijten dagen weg en we gaan ons eigen gang
De pijn is nog te dragen als je zwijgt
Maar het zwijgen wordt doorbroken als bij donderslag
Conclusies liggen pijnlijk voor de hand
Als ze zegt:

Ik ben liever alleen zonder jou

De warmte is vervlogen
Heel zachtjes uitgeblust
Geen hand meer op de mijne
Geen mond meer die mij kust
Er vallen nu geen woorden
En er is geen ergernis
Maar ik weet nu uit ervaring
Hoe eenzaam eenzaam is


© 1995 Marcel de Groot