Zware wolkenvelden trekken over
Het Brabantse land, in grauwe tinten
De akkers, in rijpe mest bevroren
En in de verte knort iets, triest en onbemind

Het is het knorren van een varkenshouder
Hij knort, m'n varkens pesten me alweer
Heel Brabant, verstookt in doodse stilte
Alleen die boer, die boer hoor je elke keer